De macht van het woord

Vandaag wees D mij op een schitterend filmpje over Johnney van Doorn (The Selfkicker). Met enthousiaste gebaren, nu en dan opvliegend uit zijn stoel vertelt hij het volgende verhaal:

'Ik zat helemaal onder in dat drijfzand en ik werd, ik ging weg. En ik zag mijn moeder aan de kant daar staan, mijn moeder. Die komt dan altijd als je dood gaat, dan komt je moeder weer naar voren. En die riep van: ‘Johnney! Johnney! Johnney!’ En mijn moeder gooide een touw naar me en een plank stak ze me toe en een hand eruit en ik zakte maar verder weg in het drijfzand. En ik stikte helemaal. En toen zag ik elelelelel bovenin zag ik een reepje blauwe lucht en toen en toen kwam er in mezelf iets op wat ik toen al niet meer kon bedenken maar dat was: Wilskracht! Marsch! Vooruit! Vuur! Vuur! Vuur! En toen schoot ik als een raket omhoog, viel weer een eindje terug en vervolgens: Vuur! Vuur! En toen schoot ik hemelhoog, ontsteeg ik uit die krochten van de geest en toen wist ik ook: Ik stik niet meer. Ik heb die doodscrisis overleefd. Dit is... ehaheh... En wat heeft... ehaheh.. En pas achteraf kan je dat helder inzien. Maar toen heb ik ervaren… de macht van het woord.'

Voor wie het zien wil.