Je zit achter je computer. Je schrijft een verhaal. En dan merk je plotseling dat je nagels te lang zijn geworden.
Het typen gaat nog best, maar verder schrijven is er niet bij. Het voelt niet lekker meer. Tien seconden geleden had je nog nergens last van, maar nu zijn je nagels ineens te lang. Eerst moeten die nagels geknipt.
Je zoekt een nagelknijpertje. Als er in mijn huis iets structureel onvindbaar is, dan is het de nagelknijper. Ik moet er onderhand een hele verzameling van hebben. Regelmatig loop ik gefrustreerd naar de drogist om een nieuwe te kopen.
Na veel zoeken. Laatjes open en dicht. Kasten in en uit. Schuiven met papieren. Boeken. Ordners. Na veel gevloek en gezucht (je wilt schrijven en geen stomme nagelknijpers lopen zoeken)... vind je dan eindelijk je knijpertje. Snel knip je je nagels.
Je wilt verder gaan met je verhaal, maar voor je een fatsoenlijke zin getikt hebt, zit je ineens met van die vragen. Verder schrijven is er niet meer bij. Dit zijn vragen die kriebelen. Dit zijn vragen die om antwoorden schreeuwen. Nu! Meteen!
1. Hoe snel groeien nagels?
2. Groeien ze de hele dag door?
3. Is er dan misschien een vast punt waarop het typen begint te irriteren?
4. Een kritische nagellengte? (De lengte die net te lang is... het scheelt fracties van nanometers, maar toch: ineens heb je te lange nagels.)
Maar bovenal:
5. Wat is de kritische nagellengte?!!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
1 opmerking:
Zolang je met je handen een huizenhoge horizontaal hangende boomtak kunt omknellen is er sprake van een zogenaamde 'mooie nagellengte'.
Spreekt voor zich wanneer dus de 'kritische nagellengte' bereikt is: zodra je nagels zich in de muis van je hand neigen te venijnen en de keus tussen
a. een vrije val
b. doorpriemde handpalmen en alsnog een vrije val
een halszaak wordt.
(Overigens zijn nagelknippertjes slecht voor de groei van de nagel. Beter is het je nagels te (laten) vijlen.)
Een reactie posten